Volgende zaterdagcursus


Volgende seminarie

SCFA nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van onze laatste nieuwtjes!

Taal en spraak in de Sanskrit-traditie

In “Taal en Spraak in de Sanskriet traditie” gaan we na wat de rol en functie van “Taal” en “Spraak” zijn in de Indiase traditie van Sanskriet literatuur en wetenschap. De eerste manifestaties van deze traditie bevinden zich in de Vedische teksten, waarvan de oudste in de eerste helft van het tweede millennium voor onze jaartelling (ca. 1750 voor Chr.) ontstonden. Al in de oudste Vedische hymnen speelt “Vaac” – een woord dat zowel ‘taal’ als ‘spraak’ kan betekenen – een belangrijke rol en een hymne is speciaal gewijd aan “Vaac” als godin. Ook in het Vedische ritueel, dat de contekst vormt waarin de hymnen gesproken of gezongen worden, blijkt een belangrijke rol weggelegd te zijn voor “Taal” en “Spraak”. Ook in de ontwikkeling van wetenschappelijke disciplines en filosofische scholen in het oude India komt aan “Taal” en “Spraak” weer een belangrijke plaats toe.  De paradigmatische rol die wiskunde, en het werk van Euclides uit de oudheid (4e eeuw v.CE) , in het Westen van na de Renaissance gespeeld hebben, kan dan ook vergeleken worden met de paradigmatische rol die grammatica, en het werk van de grammaticus Pāṇini (4e eeuw v.CE), gespeeld hebben in het klassieke India. Verschillende filosofische scholen in het klassieke India hebben hun eigen conceptualisaties van “Taal” en “Spraak”. Vooral bij de filosoof en grammaticus Bhartrhari vinden we zeer gevorderde analyses en ook een duidelijk onderscheid tussen verschillende aspecten van wat we hier voorlopig “Taal” en “Spraak” genoemd hebben. Naast Bhartrhari waren er ook andere grammatici die hun eigen analyses maakten van taal in relatie tot het denken, de werkelijkheid, en het absolute.

prof.dr. Jan Houben

Sinds zijn aanstelling in 2003 bij de École Pratique des Hautes Études, Section des sciences historiques et philologiques, als directeur d’études « Sources et Histoire de la Tradition Sanskrite » heeft het onderzoek en onderwijs van Prof. Jan EM Houben als onderwerp de grammaticale tradities in India, de geschiedenis van het wetenschappelijk denken in India, en narratieve en ritueel in de Vedische teksten. Na onderzoek te hebben gedaan op het gebied van de filosofie van de taal van de grammaticus-filosoof Bhartrhari aan de Universiteit van Utrecht (Nederland), Vancouver (Canada) en Lausanne (Zwitserland), behaalde hij zijn doctorsgraad aan de Universiteit Utrecht in 1992. Zijn proefschrift werd gepubliceerd als The Sambandha-Samuddeśa (chapter on relation) and Bhartrhari’s philosophy of language (Groningen 1995). Hij schreef het deel dat gewijd is aan het Sanskriet in The Emergence of Semantics in Four Linguistic Tradities: Hebrew, Sanskrit, Greek, Arabic (Amsterdam 1997); Hij was editor van de bundel Ideology and Status of Sanskrit (Leiden 1996; nieuwe editie met nieuwe voorwoord: Delhi, 2012). Hij is verder auteur van talrijke artikelen over Sanskrit grammatica, Indiase filosofie en Vedisch ritueel. Van 2011-2014 nam hij deel aan een onderzoeksproject over premoderne Pāṇinians en de functie en oorspronkelijke context van de grammatica van Pāṇini ("Pāṇini and the Pāṇinians in the sixteenth and seventeenth centuries," Pondichery).

Enkele artikelen zijn toegankelijk op : https://ephe-sorbonne.academia.edu/JanEMHouben

Inschrijven voor 2017
SCFA op Facebook

Column

MA Els Janssens

In memoriam Ulrich Libbrecht

Els Janssens MA

Op 15 mei 2017 overleed op 88-jarige leeftijd prof.em.dr. Ulrich Libbrecht. Hij was hoogleraar sinologie en comparatieve filosofie aan de KU Leuven. Na zijn emer ...


dr. Koenraad Elst

Moeder waarom sterven wij?

19 MEI 2017 Koenraad Elst (www.doorbraak.be)

Wegwijzer Ulrich Libbrecht

Op 10 juli 2008, toen Ulrich Libbrecht, mijn vereerde promotor in Sinologie, zijn ...